د «راوا» یو تن ځوان غړي د مینا شهادت ۳۰ تلین په مناسبت مونږ ته دا لاندی شعر را استلوی دی.

د وطــن لــه کـنـډوالــو را پــاڅیـدلې

د ولسونو لــه ایــرو را پــورتــه شــوې

هر یــو ظلم هــر نــاتار یی دی لیدلی

له ناخوالو نه یی ځواک توان موندلی

ه ځــیرکـو ســترګو یی خـپله لار پیدا کړه

شـوه ځواکــمنه په تــیارو کی یی رڼا کــړه

د «هیواد د سوځیدلی دیوالونو» په لیدو

شوه هوډمنه له دښمن کــرکه پیــدا کــړه

اساتا فقر مدهش و بی‌عدالتی بی‌پایان در حق سیاهان را با تمام وجود در جامعه امریکا لمس می‌کرد

جوان بایرن، مشهور به اساتا شکور، فعال سیاسی افریقایی-امریکایی و یکی از چهره‌های سرشناس جنبش رهایی‌بخش سیاهان امریکا در دهه‌های شصت و هفتاد قرن بیستم است. وی عضو «حزب پلنگان سیاه» و یکی از بنیانگذاران «ارتش آزادیبخش سیاهان» بود.

اساتا در ۱٩۴۷ در یک فامیل فقیر و کارگری در کوینز نیویارک به دنیا آمد و در کارولینای شمالی بزرگ شد. در این دو ایالت امریکا تبعیض و ستم غیرانسانی و بیرحمانه بر سیاهان بشدت اعمال می‌شد. به گفته خود اساتا: «من طفولیت خود را در جنوب نژاد‌پرست سپری کردم و بعد از نقل مکان به شمال کشور دیدم که سیاهان با عین شدت قربانی تبعیض و ستم اند.»

متن افتتاحیه محفل سی امین سالروز شهادت مینا

در این کنفرانس برعلاوه اعضای چیزدا، هواداران «راوا» از سرتاسر ایتالیا، آلمان، امریکا، چند تن از فعالان ترک و کرد و نمایندگان سازمان‌های مترقی و ضدجنگ نیز حضور داشتند

به تاریخ ۲ و ۳ جولای ۲۰۱۶ نماینده «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» در کنفرانس سالانه «سازمان ایتالیایی هماهنگی حمایت از زنان افغان» (چیزدا) (Coordinamento Italiano Sostegno Donne Afghane- CISDA) شرکت نمود. در این کنفرانس برعلاوه اعضای چیزدا، هواداران «راوا» از سرتاسر ایتالیا، آلمان، امریکا، چند تن از فعالان ترک و کرد و نمایندگان سازمان‌های مترقی و ضدجنگ نیز حضور داشتند.

«اگر دیروز جهالت‌پیشگان طالبی زرمینه را در ملاءعام تیرباران کردند، امروز اوباشان جهادی به اشاره سیاف و اسماعیل فرخنده را در مرکز شهر کابل در حضور پلیس و مقامات دولتی و در برابر چشم هزاران تن زجرکش کرده و جسدش را سوزانیدند.... دولت خاین‌پرور امریکا و کشورهای عضو ناتو به شمول ایتالیا دایما از دستآوردهای وسیع در زمینه حقوق زن طی ۱۵ سال گذشته صحبت کرده و آنرا مثلا با انتشار کتاب «ما زنان افغان هستیم» که توسط انستیتوت جورج بوش اخیرا از چاپ برآمده برجسته می‌نمایانند، کتابی که به قول امریکایی‌ها دربرگیرنده «قصه‌های موفقیت» (Success Stories) از چند زن افغان می‌باشد؛ زنانی که به مثابه‌ی گدی‌گک‌های کوکی امریکا و دولت دست‌نشانده‌اش تلاش دارند تا این کشور را ناجی خویش شمرده و طوطی‌وار تکرار نمایند که بعد از آمدن امریکا افغانستان برای زنان گل و گلزار شده است. در حالی که سرزمین ما امروز هم جهنمی برای زنان است....»نماینده «راوا» به شرایط سخت و دست و پاگیر برای فعالیت نیروهای دموکراتیک در درون کشور چنین اشاره نمود: